Tairngreacht, ahem, Thábhachtach

Seo mar a scríobh mé, ar an 27 Meitheamh, a léitheoirí, agus mé ag tagairt do chlár Big Brother na bliana seo, clár a chríochnaigh ar an Máirt seo caite:

‘Sí Josie a thaitníonn liom féin go dtí seo, bean ar ‘country girl’ í, agus bean a ‘hates bullies, attention seekers, moaners and cheats’. Mar a deir an Béarla, 'nuff said!’

Agus cé a bhuaigh?

Tá an ceart agaibh. Agus bhí an ceart agam. Josie.

Roinnim é sin libh, le go gcaithfidh sibh an deireadh seachtaine ag, ahem, déanamh iontais den ábaltacht atá agam fáidheadóireacht a dhéanamh. Sea.

Bainigí sult as!
.

Bob Righter

Más rud nach bhfuil suim dá laghad agat sa chlár Big Brother, a léitheoir, seans nach dtuigfidh tú an t-anagram thuas, agus tá seans eile ann nach bhfuil suim agat ann, agus nach fiú duit níos mó ama a chaitheamh ag léamh an ghiota rámhaille seo uaim. Mar sin féin, tá fáilte romhat fanacht liom anseo ar an scáileán, más rud nach bhfuil a dhath eile úsáideach le déanamh agat i láthair na huaire.

Ach daoibhse, fearacht na mná seo, a choinníonn súil rialta ar gheáitsí an tí ina bhfuil Bob Righter ina dhealbh anagraim, tuigfidh sibh go bhfuil Bob ar an gclár i mbliana le teachtaireachtaí a thabhairt do mhuintir an tí, ó am go chéile.

Cibé scéal é, caitear duine amháin amach as an teach chuile sheachtain, muintir an tí ag ‘nominating’ go haonarach, agus go príobháideach, do bheirt bhall/chónaitheoirí ón teach ar mhaith leo bheith ‘up for eviction’, mar a déarfá.

Suimítear ainmniúcháin na rannpháirtithe, agus bíonn na cónaitheoirí leis an líon is mó ainmniúchán ‘up for eviction’ an tseachtain dár gcionn. Déantar na hainmniúcháin ar an Máirt, agus tá go dtí an Aoine ag pobal na Ríochta Aontaithe duine a roghnú le haghaidh, ahem, díshealbhaithe. 'Sé vótáil an phobail sin a roghnaíonn an té a chaitear amach, an dtuigeann sibh, agus bíonn a roghanna iontach suimiúil, ó am go chéile.

Tá beirt caite amach as an teach go dtí seo. Caitheadh an ‘Beyonce look alike’, Rachael, amach an tseachtain seo caite, rud nár chuir ionadh ar bith ormsa, ó tharla, dar léi, ‘Girls are often jealous and bitch about her’. An créatúr. Dúirt sí, freisin, gurb é an rud ba mheasa a d’fhéadfadh tarlú sa teach ‘if Big Brother took away the mirrors’. Sea.

Caitheadh Govan amach aréir. Fuair Govan bocht 72% de vótaí an phobail. Bhí a fhios agam go raibh seans ann go mbeadh Govan ag imeacht, seachas Mario, Ben, agus Dave a bhí ainmnithe leis, an dtuigeann sibh. Bhí sé de shíor, más féidir an eagarthóireacht a thrust, ag cúlchaint ar chónaitheoirí eile sa teach, agus is léir nár thaitin sé sin le vótálaithe an phobail. Dar le Govan, bhí sé ag ‘going into the house to represent his ethnicity and 'bulldoze stereotypes'. Hmmm...

An méid sin ráite, chuir sé iontas orm go raibh líon a vótaí chomh hard sin. Cheap mé féin go mbeadh vóta réasúnta ard ag Dave, fear, dar leis féin, lenar casadh Íosa Críost i 1992, agus fear a chreideann in UFOs agus i dtaibhsí ach ‘only as an extension of his understanding of the scriptures.’

Mo chuimhne, mar chuid den chreideamh sin aige, dúirt sé, más buan mo chuimhne, nach bhféadfadh sé pósadh a dhéanamh idir dhaoine aeracha. Is ministir é, an dtuigeann sibh, fear a chaitheann ‘a lot of time doing very little but does travel through time and space in the spirit realm…’. Éiríonn go gealtach leis ar a thurais, shílfeá.

Baineann Ben, nó Ben the Bumbler, mar a thugaim féin air, gáire nó dhó asam chuile oíche, agus tá súil agam nach gcaitear amach é, go ceann tamaill. Is ‘Tory boy’ é, fear nach bhfuil ‘posh’, dar leis féin, agus tá sé ‘extremely passionate about politics and obsessed with the Middle East’. Ba mhaith leis an ‘Tory boy’ seo bheith ina' Arab', an dtuigeann sibh, mar, dúirt sé, ‘a harem of Arab girls would improve his home life as not only are they beautiful but they would also look after him.’ An gá dom a thuilleadh a rá…

Sí Josie a thaitníonn liom féin go dtí seo, bean ar ‘country girl’ í, agus bean a ‘hates bullies, attention seekers, moaners and cheats’. Mar a deir an Béarla, 'nuff said!

Ach, ní féidir eagarthóireacht a thrust, agus beidh mise ag coinneáil súil ar an dream seo tí Big Brother, ar mhaithe libhse, a léitheoirí. Beidh mé i mbun taighde chuile oíche ar bhur son. Sea. Níl gá le buíochas, a chairde. Bainim sult as an neamh-mheabhair, an dtuigeann sibh.
.

Jade

Tá doiciméad Wordfast ar mo dheasc ar an ríomhaire dár dteideal ‘Ag Déanamh Iontais’, agus is ann a scríobhaim ar dtús na smaointe a ritheann liom, sula gcuirim isteach ar an mblag iad. Tugann sé sin deis dom an píosa a léamh arís, agus é a cheartú más gá. Agus is minic gur gá muise!

Ní hé go bhfuilim iontach díograiseach faoin ngramadach, ach is maith liom chuile iarracht a dhéanamh cloí leis an rud is cirte, más féidir liom ar chor ar bith. Déanaim amhlaidh agus mé ag scríobh as Béarla. Iníon múinteora mise, agus is fear é m’athair a choinnigh cluas agus súil ghéar ar an dóigh ar labhraíomar agus ar scríobhamar agus muid ag fás aníos. Bhí mé iontach mór le m’athair, agus thuig mé go maith go raibh sé ag iarraidh go mbeadh muid ullmhaithe go maith, cibé teanga a bheadh in úsáid againn sa saol. Rinne sé iarracht é sin a dhéanamh ar aon nós! Fear é a bhí iontach cineálta agus cairdiúil liom, agus airím uaim go mór é fós, cé gur chailleamar é ónar saol os cionn 20 bliain ó shin. Ní raibh sé ach 56. Sin an saol.

Ach is é teagasc mo mháthar a bhíonn i mo smaointe agus mé ag léamh an rud a scríobhaim in athuair. Ní bean í a labhraíonn amach go minic, ach nuair a labhair sí linn ag an mbord ag am dinnéir ar an Domhnach agus muid inár ndéagóirí, is minic gur ceacht saoil a bhí mar bhronntanas aici dúinn. Thug sí féin agus Dad cead ár gcinn dúinn riamh labhairt ar ábhar ar bith, ach is í Mom a chuirfeadh stop leis an gcomhrá ag am dinnéir dá gceapfadh sí go rabhamar, a bheag ná a mhór, ag caitheamh go dona le duine ar bith, bíodh an duine sin ar ár n-aithne nó ná bíodh.

Déarfadh sí i gcónaí nach raibh sé de cheart ag duine ar bith againn ár dtuairimí maidir le duine eile a roinnt go húdarásach go dtí go raibh bóthar an duine sin siúlta againn féin, agus bróga an duine sin ar ár gcosa. Is mar gheall air sin a léim an píosa atá scríofa agam don bhlag in athuair, le cinntiú go bhfuilim ceart agus cóir sa mhéid atá scríofa agam. Níor mhaith liom aon duine a ghortú. Tá súil agam nach ndéanfainn é sin, nó nach ndéanfaidh mé é sin go brách ar an mblag seo.

Ar ais ag Jade Goody anois. Is mar gheall ar an teagasc sin ó mo mháthair nach féidir liom ach caitheamh go cóir le Jade bhocht. Níl le déanamh ach breathnú ar an tógáil a fuair sí le tuiscint a fháil ar an dóigh ar láimhseáil sí a ham i dteach Big Brother. Ní raibh saol páiste aici riamh, mar is cóir saol páiste a bheith ar aon nós, ach d’éirigh léi, sa seal gairid a chaith sí ina beatha, grá as cuimse a roinnt lena páistí féin. Sa mhullach ar an méid a d’fhulaing sí ina hóige, an bhfuil sé féaráilte ar chor ar bith go raibh an oiread sin péine roimpi arís, díreach agus an saol ag teacht ina cheart di? Le focail Thaidhg a ghoid as a dhán, ‘It’s just not fair’!
(http://garraijohnnymhorgan.blogspot.com/2009/04/dan-bronach.html