Ní Flow Eflow

Mar is eol do léitheoirí rialta an bhlag seo, nílim in ann tiomáint na laethanta seo, agus tá an Black Babe bhocht ina suí go ciúin socair brónach taobh amuigh de Cheann Scríbe le coicís anuas.

Chuir sé iontas orm, mar sin, nuair a fuair mé STR (Standard Toll Request) sa phost, ó eflow, ar maidin, é curtha i mo leith acu go ndeachaigh an Black Babe, gan cead ná cúram, agus gan pingin rua a íoc leo, trí Dhroichead Dola an M50 ag an am céanna agus a bhí mise sínte ar An Bord Snip, ag dul faoi scian.

Bhuel, amach liom ar an bpointe, an litir i mo lámh, agus labhair mé leis na mBlack Babe. Bhí sí ag caoineadh - nó b’fhéidir gur deora báistí a bhí ann - ach, cibé scéal é, bhí a fhios agam, ar an bpointe, gan focal a chloisteáil uaithi, nach raibh oiread is míle amháin tiomáinte aici ó bhí mé féin á stiúradh go deireadh.

Chuir mé glaoch ar eflow, agus bhí Amy ansin iontach deas liom. Rinne sí ‘close up’ ar an bpictiúr a bhí acu den charr-dána-nár-íoc, agus chomh luath agus a chuala mé ‘dirty numberplate’ uaithi, bhí a fhios agam nach í mo Bhlack Babe a bhí ann- ní bhíonn an carr sin salach riamh! Cibé scéal é, bhí an uimhir mhícheart faighte acu, bhí Amy iontach aiféalach, agus ghlan sí m’ainm den liosta ar a mbíonn ainmneacha na ndaoine-dána-nach-n-íocann.

Is léir go dtarlaíonn na cineálacha botún seo go rialta, mar gur tharla an rud ceannann céanna don Phluiméir, níl sé i bhfad ó shin. Fuair sé an STR, agus an carr lena raibh a ainm luaite, bhuel, bhí sí imithe ar shlí na fírinne le blianta fada roimhe. Chuir sé scairt ar eflow, agus dheimhnigh siad féin go raibh botún déanta acu, chomh luath agus a bhreathnaigh siad go géar ar an bpictiúr a bhí acu. Uimhir mhícheart arís.

Ar ndóigh, ba chuma leis an bPluiméir, mar is leaid iontach réchúiseach tuisceanach é, agus bhí sé ar tí slán agus beannacht a fhágáil leo, nuair a thosaigh an comhrá arís, rud éigin mar seo:

eflow: There is another STR on its way to you this week …
Pluiméir: What for …
eflow: You don’t own a bus, do you…
Pluiméir: No…
eflow: Just ignore it then…
.

Black Babe

Ar mo bhealach go Leitir Ceanainn Déardaoin, áit a mbím ag freastal ar cheardlann scríbhneoireachta le cúigear ban eile, chinn mé cúpla rud a cheannach i bPenneys, áit ina bhfuil éadaí saor go maith, dar leis an scríbhneoir cruinneasach seo. Aimsir an ghearradh siar atá ann, an dtuigeann sibh.

D’fhág mé an Black Babe, ainm atá tuillte go maith ag mo charr, in áit shábháilte sa charr chlós ann. Isteach liom go Penneys, agus amach liom deich nóiméad ina dhiaidh sin, le cúpla gúna i mo mhála, iad ceannaithe ar ‘ardaigh orm’ agam, chan ardaithe liom agam, ar fhaitíos aon mhíthuiscint, a léitheoirí.

Bhí an Black Babe romham, í gléasta go hálainn í féin, mar go raibh sí glanta agus snasta agam ní ba luaithe sa lá. Is mór liom mo charr, mar is eol do dhuine ar bith ar m’aithne. Bím ábhairín ábharaíoch ó am go chéile, ach maith dom mo pheaca. Nílim gan locht.

Bheannaigh sí dom chomh luath agus a chuir mé an eochair san áit ba chóir eochair a chur; ‘Cuir ort do chrios!’ mar ordú aici orm, arís is arís eile. Ní stopann sí den fhógairt go dtí go mbíonn mo chrios sábhála orm, an dtuigeann sibh. Carr géilliúil don dlí í, mo Bhlack Babe. Tugann sí aire dom.

Ach, bhí mé dána, agus níor thug mé aire di, mar ba chóir. Bhog mé í amach go réidh, súile tiontaithe ar dheis agam, ó tharla an trácht ag teacht ón treo sin, neamhaird iomlán déanta agam den diabhal de mhullard a bhí i bhfolach ar clé; é cromtha ansin ag fanacht lena dheis cic a thabhairt do charr ar bith a thiocfadh garr dó. An Black Babe bhocht! Thug an mullard cic millteanach di.

Bhí díomá orm, agus ní raibh mé in ann breathnú ar an damáiste, ach thiomáin mé liom go dtí láthair na ceardlainne, fios maith agam go mbeadh orm aghaidh a thabhairt ar an radharc a bhí ag fanacht liom ar thaobh an chairr, chomh luath agus a shroichfinn an láthair sin.

Bhí mé i mo sheasamh ansin, croí briste agus ag cuimilt an Bhlack Babe, a taobh clé scríobtha, ballbhrúite, batráilte, nuair a tháinig beirt de bhaill na ceardlainne a fhad liom, agus sheas siad le mo thaobh.

‘Oh Áine!’ arsa duine acu, ‘that’s a lot of damage.’ amhail is dá mbeadh an t-eolas sin de dhíth orm.

Ar fheiceáil go raibh mé buartha, bhreathnaigh an bhean eile orm, agus le solas an tsóláis, mar dhea, ag bánú ina súile, dúirt sí ‘Look at it this way,’ arsa an bhean,’ it’s metal, not flesh!’.

Beagnach thit mé as mo sheasamh, beatha na n-éag bainte asam, faitíos orm gur chuala an Black Babe na focail sin uaithi.

Ciníochas déanta, gan dabht!
.